αρχική σελίδα πολιτική Δυο αντίθετες αντιλήψεις για την Τοπική Αυτοδιοίκηση σε διαρκή αντιπαράθεση. Η περίπτωση της Σκιάθου.

εγγραφή χρήστη



Δυο αντίθετες αντιλήψεις για την Τοπική Αυτοδιοίκηση σε διαρκή αντιπαράθεση. Η περίπτωση της Σκιάθου. PDF Εκτύπωση E-mail
αρθρογραφία - άρθρα για την πολιτική
Συντάχθηκε απο τον/την Νίκος Παπακωνσταντίνου   
Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010 19:54

Αποτέλεσμα εικόνας για τοπικη αυτοδιοικηση

Δυο αντίθετες αντιλήψεις για την  Τοπική Αυτοδιοίκηση  σε διαρκή αντιπαράθεση.

Η περίπτωση της Σκιάθου.

Η λειτουργία της νέας διαδικτυακής ιστοσελίδας «Ελεύθερο Βήμα Πολιτών» της Σκιάθου, που φιλοδοξεί να αποτελέσει μια πραγματική αγωνιστική έπαλξη του εργαζόμενου λαού του νησιού μας, συμπίπτει με το ξεκίνημα της νέας χρονιάς, του 2010, το οποίο, όπως είναι γνωστό, αποτελεί χρονιά εκλογών για την ανάδειξη των νέων οργάνων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη χώρα μας.

    Ο θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελεί, βεβαίως, έναν ακόμη μηχανισμό του κράτους και του γενικότερου κοινωνικο-οικονομικού συστήματος, το οποίο κυριαρχεί σε μια χώρα. Ωστόσο, από τη φύση και την ιστορία του, ο συγκεκριμένος θεσμός αποτελεί -σε σύγκριση με όλους τους άλλους- τον περισσότερο "λαϊκό" ή, τουλάχιστον, το θεσμό εκείνο που έρχεται καθημερινά σε άμεση επαφή με τον απλό εργαζόμενο λαό, με τα προβλήματα και τις ανάγκες του, αλλά και που μπορεί να ελέγχεται πιο άμεσα από τους εκλογείς της κάθε περιοχής. Γι' αυτό και η εκλογική διαδικασία στην Τοπική Αυτοδιοίκηση αποτελεί πάντοτε αντικείμενο ευρύτερου ενδιαφέροντος των εργαζομένων του κάθε Δήμου ή Κοινότητας. Για τις προοδευτικές-ριζοσπαστικές πολιτικές δυνάμεις η Τοπική Αυτοδιοίκηση αποτελεί πάντα ένα πεδίο αποφασιστικής πολιτικής παρέμβασης υπέρ των εργατικών-λαϊκών συμφερόντων και ενάντια σε κάθε αντιλαϊκή συντηρητική πολιτική που θέλει να επιβληθεί και να κυριαρχήσει.

Πάντα στους Δήμους και στις Κοινότητες συγκρούονταν μεταξύ τους δυο εκ διαμέτρου αντίθετες πολιτικές αντιλήψεις και πρακτικές.

Στη μια όχθη στεκόταν ο κοινωνικός συντηρητισμός, ο οποίος απέφευγε συστηματικά να διεκδικήσει από τον κεντρικό κρατικό μηχανισμό τα απαραίτητα για τις ανάγκες των δημοτών του κονδύλια. Αντίθετα, κατέφευγε στην "εύκολη" λύση της συνεχούς αύξησης των ανταποδοτικών τελών, φορτώνοντας στις πλάτες των εργαζομένων δημοτών το κόστος λειτουργίας των αναγκαίων δημοτικών υπηρεσιών, που πολλές φορές, μάλιστα, τα προσφερόμενα αποτελέσματά τους υστερούσαν απελπιστικά, και σε ποσότητα και σε ποιότητα, έναντι των λαϊκών αναγκών.

Στην άλλη όχθη στεκόταν η προοδευτική-λαϊκή αντίληψη για μια αγωνιστική και διεκδικητική Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η αντίληψη αυτή αναδείκνυε τον εργαζόμενο λαό σε πρωταγωνιστή καθημερινών μικρών και μεγάλων διεκδικητικών  αγώνων για την κοινωνική πρόοδο και την ικανοποίηση των αναγκών κάθε τόπου. Η προοδευτική Τοπική Αυτοδιοίκηση -ακόμη και σε πολύ δύσκολες εποχές, όπως οι μετεμφυλιακές δεκαετίες του 1950-1970, ιδιαιτέρως όμως μετά τη μεταπολίτευση του 1974 και ως τα μισά της δεκαετίας του 1980- έδινε καθημερινά σε όλα τα "μέτωπα" τον αγωνιστικό παλμό της τοπικής και ευρύτερης διεκδίκησης του λαού, ο οποίος δήλωνε την αποφασιστικότητά του να κερδίσει με τους αγώνες του ό,τι δικαιούται, με τη μελλοντική προοπτική να μην πληρώνει καμιά περαιτέρω οικονομική επιβάρυνση στο αστικό κράτος, πέραν της κεντρικής φορολογίας.

Όσες επιτυχίες σημειώθηκαν στα μεταπολιτευτικά κυρίως χρόνια και στο πρώτο διάστημα της πολυπόθητης, αλλά τόσο γρήγορα διαψευσμένης εποχής της "αλλαγής" του 1981, οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στην κυριαρχία των προοδευτικών αγωνιστικών αντιλήψεων σε μια σειρά από Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης  (Ο.Τ.Α.) σε όλη την Ελλάδα. Οι προοδευτικές-ριζοσπαστικές δημοτικές αρχές και παρατάξεις αναδείκνυαν καθημερινά ένα ρωμαλέο λαϊκό κίνημα διεκδίκησης αλλά και άμεσων επιτυχιών, μικρών ή μεγάλων, σε όλους τους τομείς. Οι παλιότεροι θα θυμούνται π.χ. τις συντονισμένες αγωνιστικές πρωτοβουλίες των δήμων για τη θεσμοθέτηση και απόδοση στους Ο.Τ.Α σταθερού ποσού από τον κρατικό προϋπολογισμό σε ετήσια βάση και για την απόδοση στους δήμους και τις κοινότητες όλων των οφειλόμενων από παλαιότερα έτη κονδυλίων, τα οποία το αστικό κράτος παρακρατούσε σκόπιμα, για να τα διαθέσει σε θαλασσοδάνεια υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου...

Δυστυχώς, στα χρόνια που ακολούθησαν, με την ακατάσχετη πορεία της συντηρητικής-νεοφιλελεύθερης αναδιάρθρωσης του καπιταλισμού διεθνώς και στην Ελλάδα, με τη διαμόρφωση αρνητικών για τους λαούς συσχετισμών δύναμης (μετά και από τα δραματικά γεγονότα του 1989-1991), με το βάθεμα της εξάρτησης του νεοελληνικού καπιταλισμού από το δυτικοευρωπαϊκό κέντρο οικονομικής- πολιτικής εξουσίας των κεφαλαιοκρατών, (το γνωστό με το όνομα Ευρωπαϊκή Ένωση), και ακόμη με την πλήρη και απροκάλυπτη προσχώρηση της σοσιαλδημοκρατίας στο στρατόπεδο των δυνάμεων επιβολής του πιο άγριου καπιταλισμού, η προοδευτική αντίληψη για το ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, υποχώρησε αισθητά. Έγινε μειοψηφική και δυσεύρετη.  Ταυτόχρονα, όμως, και η παραδοσιακή συντηρητική αντίληψη άλλαξε όψη. Ντύθηκε με το "εκσυγχρονισμένο" ένδυμα της Αυτοδιοίκησης-επιχειρηματία. Συμμετέχει πλέον στη διαδικασία παραγωγής εμπορευμάτων, τα οποία πουλιούνται με σκοπό το κέρδος στους δημότες-καταναλωτές, με τους όρους της περιβόητης "ελεύθερης αγοράς", που αγοράζει και πουλά τα πάντα σε συμφέρουσα τιμή.

Μέσα από μια τεράστια προπαγανδιστική, αλλά και οικονομική εκστρατεία του ελληνικού αστικού κράτους, καθοδηγημένη από τα προστάγματα των "ευρωπαϊκών αποφάσεων", των "δεσμευτικών συνθηκών" και της διαχείρισης των περίφημων "ευρωπαϊκών οικονομικών πακέτων", (δηλαδή, αυτού του συμβολικού ενοικίου που μας δόθηκε για το δέσιμο της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας χειροπόδαρα στο άρμα των ξένων μονοπωλίων, αυτού του "τιμήματος της εξαγοράς" της πατρίδας μας, το οποίο  μετατράπηκε -από την πρώτη στιγμή- σε πεδίο άγριου ανταγωνισμού των κυρίαρχων δυνάμεων και των Ο.Τ.Α. που αυτές ελέγχουν, με έπαθλο την "αυξημένη απορροφητικότητα"), η Τοπική Αυτοδιοίκηση μετατράπηκε, σχεδόν εξολοκλήρου, σε πεδίο επιχειρηματικής δράσης και εμπορευματοποίησης των πάντων, χωρίς καμιά επιφύλαξη.

Το σχέδιο "Καποδίστριας", στη δεκαετία του 1990, και το νέο θεσμικό πλαίσιο που το συνόδευε, δεν εξαφάνισε απλώς από τον αυτοδιοικητικό χάρτη τις μικρές κοινότητες της υπαίθρου, η οποία φθίνει και σβήνει χρόνο με το χρόνο. Έβαλε, ταυτόχρονα, το πρώτο μεγάλο αγκωνάρι για την πλήρη μετατροπή της Αυτοδιοίκησης σε υπόθεση ...ικανών γραφειοκρατών και ακόμα πιο επιτήδειων μάνατζερ, που προωθούν "επενδυτικά πακέτα" παντός είδους σε συνεργασία με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις σε όλους τους τομείς.

Το νησί όπου ζούμε, αποτελεί ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα για το τι είναι και πώς λειτουργεί η εμπορευματοποιημένη Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Το βλέπουν καθημερινά οι εργαζόμενοι αυτού του τόπου στον τρόπο με τον οποίο ο Δήμος της Σκιάθου κάθε καλοκαίρι "διαχειρίζεται" τις πανέμορφες παραλίες του νησιού, βγάζοντάς τες στη δημοπρασία, με αποτέλεσμα να μη μένει σχεδόν ούτε ένα ελεύθερο  τετραγωνικό εκατοστό αμμουδιάς από τις ομπρέλες και τις ξαπλώστρες των εποχικών ιδιωτικών επιχειρήσεων.

Το βλέπουν οι εργαζόμενοι στον τρόπο αποκομιδής των απορριμμάτων από ιδιωτικά συνεργεία εργολάβων καθαριότητας, κατά την τουριστική περίοδο, αντί της αποκομιδής μέσω μιας καλά οργανωμένης Δημοτικής Υπηρεσίας Καθαριότητας, με μόνιμο και επαρκές προσωπικό σε όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της επιχειρηματικής αντίληψης είναι η παραχώρηση το 2009 ακόμα και του δημοτικού καφενείου στο Μπούρτζι για ιδιωτική επιχειρηματική δραστηριότητα.

Δείγμα, αλλά και συνέπεια αυτής ακριβώς της πολιτικής φιλοσοφίας και πρακτικής είναι και  η διαχείριση του υδατικού δυναμικού του καταπράσινου ευλογημένου αυτού τόπου, η οποία έχει καταλήξει στην ουσιαστική ιδιωτικοποίηση των μισών, σχεδόν, αποθεμάτων νερού της Σκιάθου, μέσα από τις συνεχείς (και άναρχες ουσιαστικά) άδειες για γεωτρήσεις διαφόρων ιδιωτών και ιδιωτικών επιχειρήσεων. Και αυτό συμβαίνει τη στιγμή κατά την οποία υπάρχει πλήρης η δυνατότητα για τη συγκέντρωση όλων των αποθεμάτων νερού του νησιού μας  από την Αυτοδιοίκηση και την υδροδότηση όλων των σπιτιών με άφθονο, καθαρό και πόσιμο νεράκι από την αντίστοιχη Δημοτική Υπηρεσία της Ύδρευσης. Ναι, από αυτήν ακριβώς τη Δημοτική Υπηρεσία Ύδρευσης, για την οποία σήμερα οι εργαζόμενοι της Σκιάθου πληρώνουν αγόγγυστα τα "αλμυρά" ανταποδοτικά τέλη,  ενώ τους παρέχει στα σπίτια τους ένα νερό που δεν πίνεται με τίποτα!!! ...

Το τελευταίο, κατά χρονική σειρά, βήμα της εμπορευματοποιημένης Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο νησί της Σκιάθου είναι, βέβαια, η πρόσφατη απόφαση της Δημοτικής Αρχής της Σκιάθου να παραχωρήσει σε ιδιωτική επιχείρηση τη διαχείριση του νέου, σχετικά, Χώρου Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (Χ.Υ.Τ.Α.). Μιλάμε, δηλαδή, για την ουσιαστική ιδιωτικοποίηση ενός χώρου που δημιουργήθηκε και συντηρείται με τον οβολό του εργαζόμενου λαού της Σκιάθου, μέσα από τα διαρκώς αυξανόμενα δημοτικά τέλη καθαριότητας, όλα τα προηγούμενα χρόνια και ανεξαρτήτως από το δημοτικό σχήμα της πλειοψηφίας και το πρόσωπο του Δημάρχου.

Περιχαρής η εφημερίδα "ΘΕΣΣΑΛΙΑ" του Βόλου, το εκφραστικό αυτό όργανο των κυρίαρχων νεοσυντηρητικών αντιλήψεων της μεγαλοαστικής τάξης στο Νομό Μαγνησίας, μάς αναγγέλλει στις 9 Νοεμβρίου 2009 και μέσα από τις σχετικές δηλώσεις του αρμοδίου αντιδημάρχου Σκιάθου, του κ. Π. Τασιόπουλου, την απόφαση της σημερινής πλειοψηφίας του Δήμου να παραχωρήσει τον Χ.Υ.Τ.Α.  σε  ιδιωτική εργολαβική επιχείρηση, έργο -κατά πώς γράφει- προϋπολογισμού 300.000 ευρώ το χρόνο.  Ταυτόχρονα, γράφει η "ΘΕΣΣΑΛΙΑ" η αποκομιδή των απορριμμάτων "παραμένει στην αρμοδιότητα της αντίστοιχης δημοτικής υπηρεσίας".

Η "καλή εφημερίδα" των αντιδραστικών δυνάμεων της Μαγνησίας "λησμόνησε", βέβαια, να συμπληρώσει ότι η αποκομιδή των απορριμμάτων αποκλειστικά από τη Δημοτική Υπηρεσία Καθαριότητας Σκιάθου γίνεται μόνο στους χειμερινούς μήνες, ενώ στη διάρκεια της τουριστικής περιόδου το καθεστώς του ιδιώτη εργολάβου είναι ήδη πραγματικότητα, με εργαζόμενους-έρμαια στα χέρια του επιχειρηματία, χωρίς τα εργασιακά δικαιώματα και τις απολαβές που επιβάλλει ένα τέτοιο βαρύ και ανθυγιεινό επάγγελμα...

Λησμόνησε, επίσης να ρωτήσει τον κ. αντιδήμαρχο τι θα γίνει με τα ανταποδοτικά δημοτικά τέλη που πληρώνει ο εργαζόμενος λαός του νησιού στο Δήμο για την καθαριότητα (για την αποκομιδή των σκουπιδιών και για τη διαχείριση του Χ.Υ.Τ.Α.) ;

Θα μείνουν σταθερά, θα μειωθούν στο ποσό που αναλογεί, μετά την είσπραξη από το Δήμο  του αντίστοιχου ποσού από τον καπιταλιστή εργολάβο, ή μήπως ...θα εξακολουθούν να αυξάνονται όπως συμβαίνει κατά παράδοσιν, καθ' έξιν και κατ' εξακολούθησιν σε όλους, σχεδόν, τους  Δήμους της Ελλάδας, ακόμα και στους πιο προχωρημένους στην ιδιωτικοποίηση-εμπορευματοποίηση της δημοτικής περιουσίας και των δημοτικών υπηρεσιών; Κι ακόμα, ποιες θα είναι οι απαιτήσεις του ιδιώτη καπιταλιστή από τους δημότες της Σκιάθου για τα έργα που θα κάνει στο σημερινό δημοτικό Χ.Υ.Τ.Α;

Ούτε βέβαια μπήκε στον κόπο η "ΘΕΣΣΑΛΙΑ" του απροκάλυπτου νεοφιλελευθερισμού να ρωτήσει τον κ. Τασιόπουλο ή και τον ίδιο το Δήμαρχο της Σκιάθου, τον κ. Ν. Πλωμαρίτη, γιατί ο Δήμος της Σκιάθου αποφεύγει να αναλάβει ο ίδιος με δικό του προσωπικό τη διαχείριση και τη βελτίωση της λειτουργίας του δικού του Χ.Υ.Τ.Α; Για την εφημερίδα της αστικής τάξης του Βόλου, ο δρόμος αυτός της ιδιωτικοποίησης  είναι ο μόνος παραδεκτός δρόμος διαχείρισης της δημοτικής περιουσίας. Κάτι σαν ..."φυσικός νόμος", αν μπορούμε να εκφραστούμε με αυτό τον τρόπο...

Σε κάτι τέτοιες ιστορίες καθαρής ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης συνηθίζεται από τις άλλες αστικές παρατάξεις των δημοτικών συμβουλίων να ασκείται μια δημαγωγική κριτική στις δημοτικές αρχές ενός τόπου, με υπαινιγμούς για το σκοπό που εξυπηρετεί όλο αυτό το αλισβερίσι με τους ιδιώτες, για το πόσο "καθαρές" είναι οι σχετικές συμβάσεις κ.τ.ο. Πρόκειται, κατά βάσιν, για υποκριτικά ξεφωνητά, αφού και οι ίδιες αυτές δυνάμεις έχουν ακριβώς την ίδια φιλοσοφία και απλώς φιλοδοξούν οι ίδιες "τη θέση του χαλίφη".

Προς αποφυγήν οιωνδήποτε παρεξηγήσεων, τονίζουμε εξαρχής ότι για μας δεν τίθεται κανένα ζήτημα "καθαρότητας της σύμβασης". Η προσωπική εντιμότητα των ιθυνόντων της Δημοτικής Αρχής της Σκιάθου πιστεύουμε ότι είναι και  δεδομένη και αδιαμφισβήτητη. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά παρανόηση ή δεύτερη σκέψη γύρω από αυτό το ζήτημα.

Η δική μας αντίθεση είναι αντίθεση πολιτική, αντίθεση αρχών και στοχεύσεων με την  "αυτοδιοίκηση- επιχειρηματία" , την οποία προωθούν οι δημοτικές αρχές  σε όλη την Ελλάδα και, βεβαίως, στη Σκιάθο. Θεωρούμε την ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών ως μια εξέλιξη η οποία στρέφεται ευθέως εναντίον των συμφερόντων της εργατικής τάξης και όλων των εργαζομένων. Το κεντρικό αστικό κράτος "χαρατσώνει" με χίλιους-δυο τρόπους  τον εργαζόμενο λαό καθημερινά και σε ετήσια βάση, άμεσα και έμμεσα, διαρκώς και χωρίς ανάσα! Ε, λοιπόν, έχει και την απαράγραπτη υποχρέωση να σχεδιάζει και να χρηματοδοτεί χωρίς καμιάν επιπλέον επιβάρυνση όλες τις ανάγκες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, παντού στην Ελλάδα!

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν έχει καμιά απολύτως δουλειά να παριστάνει ούτε τον φοροεισπράκτορα, ούτε τον επιχειρηματία! Σκοπός της πρέπει να είναι η καθημερινή ακριβής καταγραφή όλων των τοπικών αναγκών, η εξυπηρέτησή τους μέσα από καλά οργανωμένες δημοτικές-κοινωνικές υπηρεσίες και η υποβολή στον κεντρικό κρατικό μηχανισμό όλων των απαραίτητων σχεδίων και ενεργειών για την επίλυση των λαϊκών προβλημάτων, που απαιτούν παρέμβαση του κέντρου, το ταχύτερο δυνατόν, με απαρέγκλιτα εφαρμοζόμενο σχέδιο προτεραιοτήτων και χωρίς καμιά απολύτως άλλη επιβάρυνση του δημότη.

Στη δική μας αντίληψη, οι πηγές και όλα τα υδατικά αποθέματα, οι ακτές, τα δάση και οι υποδομές της αποχέτευσης και της καθαριότητας δεν πρέπει να έχουν την παραμικρή σχέση με καμιά επιχειρηματική δραστηριότητα. Αφορούν ύψιστα κοινωνικά αγαθά,  που σχετίζονται με τη ζωή και την υγεία όλων μας, και όχι  εμπορεύματα προς πώληση! Κανονικά, δεν θα έπρεπε ούτε καν να ανήκουν σε κανέναν Οργανισμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά να αποτελούν ρητά και κατηγορηματικά δημόσια περιουσία όλου του εργαζόμενου ελληνικού λαού. Κατά τη γνώμη μας, τα ύψιστα αγαθά της φύσης και του ανθρώπου δεν πρέπει ούτε να πουλιούνται, ούτε να δημοπρατούνται, ούτε να εκμισθώνονται, ούτε  να αγοράζονται! Πρέπει να παρέχονται σε όλους τους ανθρώπους για την κάλυψη των αναγκών τους πάντοτε σε άριστη ποιότητα. Οι Δήμοι και οι Κοινότητες πρέπει να παίζουν μόνο το ρόλο του τοπικού διαχειριστή, που μπορεί και πρέπει να φροντίζει διαρκώς για τη διατήρηση σε άριστη κατάσταση των δημόσιων αυτών αγαθών και για την εξυπηρέτηση των κατοίκων.

Χρέος της Αυτοδιοίκησης είναι να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της διεκδίκησης κεντρικών θεσμοθετημένων πόρων, τους οποίους θα διαθέτει με καλά οργανωμένο σχέδιο, σύμφωνα με την έκταση και την ένταση των τοπικών  κοινωνικών και ατομικών αναγκών, με διαρκή ενημέρωση του εκλογικού σώματος και υπό τον άγρυπνο διαρκή έλεγχο εκ μέρους της τοπικής λαϊκής συνέλευσης.

Μέσα από ένα τέτοιο πρίσμα θα θέλαμε να δούμε, επιτέλους, και τον Δήμο της Σκιάθου να τίθεται στην πρώτη γραμμή μιας εκστρατείας για την αντιμετώπιση όλων των πληγών που μαστίζουν την τοπική κοινωνία. Θα θέλαμε έναν Δήμο, ο οποίος θα πρωτοστατήσει στην προσπάθεια για τη δημιουργία ολοκληρωμένου συστήματος δημόσιων υποδομών στο νησί.:

Για τη λειτουργία πλήρους και αποτελεσματικού συστήματος αποκομιδής και ανακύκλωσης των απορριμμάτων, 100% δημόσιου, με μόνιμο και αξιοπρεπώς αμειβόμενο προσωπικό, από νέους εργαζόμενους αυτού του τόπου.

Για την εξασφάλιση πλήρους δικτύου ύδρευσης όλων των σπιτιών με πόσιμο νερό άριστης ποιότητας.

Για την πλήρη και επαρκή λειτουργία κεντρικού αποχετευτικού συστήματος με βιολογικό καθαρισμό όλων των λυμάτων, το οποίο θα απαλλάξει οριστικά το κέντρο της πόλης μας από το αίσχος της αυθαίρετης αποχέτευσης στον κεντρικό αγωγό ομβρίων υδάτων, δηλαδή, από μια αυθαιρεσία, που "εξυπηρετεί" μεν διάφορους κερδοσκόπους της πιάτσας, ή κάποιους ανεύθυνους δημότες, αλλά κάνει την κεντρική οδό της πόλης να βρωμάει και να ζέχνει με την πρώτη πνοή της όστριας, του σορόκου και του γαρμπή...

Θα θέλαμε μια Τοπική Αυτοδιοίκηση που θα απελευθέρωνε τις αμμουδιές από κάθε ιδιωτική εκμετάλλευση, που θα έδινε το στίγμα της ορθολογικής και φιλολαϊκής αξιοποίησης της φυσικής αυτής ομορφιάς μέσα από υποδειγματικά οργανωμένες δημοτικές πλαζ, με ευκαιρίες αναψυχής σε όλους τους δημότες και τους επισκέπτες του νησιού μας, και κυρίως παρέχοντας εκεί την ευκαιρία στους νέους να αξιοποιήσουν δημιουργικά  τον ελεύθερο χρόνο των διακοπών τους. Μια τέτοια κατεύθυνση θα εξασφάλιζε, επίσης, αξιοπρεπή και αποδοτική εργασία σε πολλούς από τους δημότες του νησιού, οι οποίοι τώρα αναγκάζονται να χρεωθούν ως το λαιμό για να διεκδικήσουν από το Δήμο μια γωνιά με ομπρέλες ή μια καντίνα σε  κάποια παραλία, ώστε να βγάλουν ένα εποχικό εισόδημα επιβίωσης...

Θα θέλαμε, επιτέλους, να δούμε μια Δημοτική Αρχή, η οποία  θα μπει στην πρώτη γραμμή ενός ρωμαλέου τοπικού λαϊκού κινήματος που θα σταματήσει -μια για πάντα- κάθε μορφής ιδιωτική αυθαιρεσία στο νησί, είτε αυτή λέγεται παράνομη δόμηση, είτε λέγεται μπάζωμα ρεμάτων είτε λέγεται φράξιμο των αιγιαλών και των δασικών μονοπατιών του τόπου μας.

Θα θέλαμε μια Αυτοδιοίκηση μπροστάρη στον αγώνα για να μην φτάσει ως το απροχώρητο ο παραγωγικός απορφανισμός αυτού του τόπου, για να μη χαθεί οριστικά η ελαιοκαλλιέργεια, η καλλιέργεια των οπωροκηπευτικών και η κτηνοτροφία, για να μη σβήσει η αλιεία και η ναυτοσύνη τούτου του ιστορικού νησιού, για να μην επικρατήσει, χωρίς επιστροφή, το σημερινό μονοσήμαντο αναπτυξιακό μοντέλο, που θέλει τον τουρισμό "μονοκαλλιέργεια" και τη νέα γενιά του τόπου γκαρσόνια για τα εποχικά μπαρ και εστιατόρια...

Θα θέλαμε μια Δημοτική Αρχή πρωτοπόρο στην πάλη των νέων να κατακτήσουν τα αγαθά της μόρφωσης και του πολιτισμού, να αξιοποιήσουν αποτελεσματικά τον ελεύθερο χρόνο τους, να αθληθούν και να δημιουργήσουν μια νέα κουλτούρα στο νησί που ανέδειξε κάποτε μερικούς από τους μεγαλύτερους ''μάστορες" του γραπτού λόγου στην Ελλάδα. Έναν Δήμο, ο οποίος θα βάλει άμεσα το καθήκον της  ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών σε υλικοτεχνικές υποδομές, Υγείας, Παιδείας,  ερασιτεχνικού μαζικού Αθλητισμού, καλής μουσικής, θεάτρου και κινηματογράφου, που τόσο μας λείπουν σ' αυτό τον τόπο και σ' όλη την Ελλάδα. Αυτή είναι η άλλη, η προοδευτική αντίληψη για την τοπική αυτοδιοίκηση, για την οποία μιλήσαμε παραπάνω.

Η συνήθης αντίρρηση των κυρίαρχων αστικών δυνάμεων, που γνωρίζουμε ότι θα εγερθεί και εναντίον των απόψεών μας, είναι η επίκληση του λεγόμενου  "ρεαλισμού", η αναφορά στο δοσμένο από το κράτος και την Ευρωένωση πλαίσιο λειτουργίας των Δήμων σε επιχειρηματική ανταποδοτική βάση, οι νέοι σχετικοί κώδικες λειτουργίας των Ο.Τ.Α., ακόμη και η επίκληση του συσχετισμού των δυνάμεων, και της "έλλειψης πολιτικών δυνατοτήτων για κάτι το διαφορετικό".

Όσοι, όμως, προβάλλουμε την προοδευτική αντίληψη για την Αυτοδιοίκηση ως εκφραστή και υπηρέτη, αλλά και ως πρωτοπόρο οργανωτή του Λαού, ούτε αιθεροβάμονες είμαστε, ούτε άγνοια των συνθηκών έχουμε. Γνωρίζουμε πολύ καλά και επί δεκαετίες αποκαλύπτουμε στο λαό ποιες ήταν οι στοχεύσεις των διαφόρων αστικών κυβερνήσεων, που σκόπιμα άφησαν χωρίς πόρους την Αυτοδιοίκηση να φυτοζωεί, για να τη μετατρέψουν σε ιδιωτική επιχείρηση σήμερα.

Γνωρίζουμε πολύ καλά και αποκαλύπτουμε στον  εργαζόμενο λαό καθημερινά ότι οι ιδιωτικοποιήσεις και η εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών δεν είναι καμιά προσωπική ιδιοτροπία των νεοσυντηρητικών κάθε μάρκας, αλλά απαίτηση αδήριτη του μεγάλου κεφαλαίου, το οποίο σε εποχές διαρκούς και παρατεταμένης οικονομικής κρίσης ζητάει να μπει και στους τομείς εκείνους, που πριν δεν έμοιαζαν κερδοφόροι, επιδιώκοντας να αποκομίσει το μέγιστο δυνατό κέρδος και από την παιδεία και από την υγεία και από την κοινωνική ασφάλιση, κι από το νερό που πίνουμε κι από τον αέρα που ανασαίνουμε, ακόμα και από τα σκουπίδια μας!!!  Αυτή είναι η στόχευση του κυρίαρχου σήμερα καπιταλιστικού συστήματος.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι εμείς οι εργαζόμενοι είμαστε και υποχρεωμένοι να αποδεχτούμε μοιρολατρικά αυτή την κατάσταση  και να μην κάνουμε σοβαρή προσπάθεια  ανατροπής της. Η εργατική τάξη και ο λαός, που με επικεφαλής τις αληθινά προοδευτικές-αριστερές δυνάμεις αυτής της χώρας και με αγωνιστικές δημοτικές αρχές πέτυχαν πολλά και απαράγραπτα σημαντικά επιτεύγματα, ακόμα και τότε που "όλα τα ΄σκιαζε η φοβέρα", δεν είναι ούτε μοιρολάτρες, ούτε λιπόψυχοι. Έχουν πάντα μέσα τους και τον λογισμόν και το όνειρο, που διακρίνουν τους αγωνιστές, σύμφωνα και με τον κορυφαίο ποιητή της νεότερης Ελλάδας. Όπως πάντα έτσι και τώρα, οι εργαζόμενοι επιβάλλεται να σταθούν πρωτοπόροι σε τοπικό και πανεθνικό επίπεδο για ν' αλλάξουν τη ροή των πραγμάτων. Η ιδιωτικοποίηση και η εκμετάλλευση των πάντων δεν είναι φυσικός νόμος, όπως το θέλουν οι κυρίαρχοι.

Η δημιουργία των τεράστιων, (τερατωδών, κυριολεκτικά, ως προς το μέγεθος!) "Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης", των ξεκομμένων από κάθε τοπικό-λαϊκό έλεγχο, όπου η πολιτική διαχείριση θα είναι αποκλειστικό "επάγγελμα" μιας κάστας  ανεξέλεγκτων από το λαό γραφειοκρατών, αλλά που ταυτόχρονα θα αποτελούν ολοκληρωμένες επιχειρηματικές μονάδες πλήρους εμπορευματοποίησης των κοινωνικών αναγκών, σύμφωνα με τα θέσφατα της "ΚΟΜΙΣΙΟΝ" περί "Ευρώπης των περιφερειών" (με γενικό ντερβέναγα τις Βρυξέλλες και τις ...γερμανικές τράπεζες), δηλαδή, το περιβόητο αυτό νέο σχέδιο "Καλλικράτης" -που σήμερα προωθούν ομόφωνα όλοι ανεξαίρετα οι αντιδραστικοί αυτής της χώρας- δεν πρέπει να περάσει!

Είναι στο χέρι όλων των εργαζόμενων με διαρκείς στοχοπροσηλωμένους αγώνες, αλλά και με αγωνιστική ψήφο σε όλα τα μέτωπα, να μην περάσει αυτό το κατάντημα, που θέτει μια για πάντα τέρμα σε κάθε ίχνος προοδευτικής Αυτοδιοίκησης στην Ελλάδα και στέλνει την ύπαιθρο και τις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε τόπου, οριστικά, στα αζήτητα!!

Γιατί, σε τελική ανάλυση, ο αγώνας για μια προοδευτική-λαϊκή Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι παρά μέρος του γενικότερου αγώνα για την κοινωνική αλλαγή, για τη δημιουργία μιας νέας Ελλάδας, μιας λαοκρατικής-σοσιαλιστικής  Ελλάδας, αληθινά ανεξάρτητης, νοικοκυρεμένης κι ολόπλευρα αναπτυγμένης, με το λαό της μοναδικό κυρίαρχο του μόχθου του, του πλούτου του και όλων των όρων και των συνθηκών της ζωής του.

Για μια τέτοια Αυτοδιοίκηση, για μια τέτοια Ελλάδα, που τόσες και τόσες γενιές οραματίστηκαν και μάτωσαν για τον ερχομό της, αυτή εδώ η ιστοσελίδα καλεί και σήμερα τον εργαζόμενο λαό της Σκιάθου να παλέψει, σε όλα τα μέτωπα  Είμαστε σίγουροι για την ανταπόκριση όλων των ζωντανών δυνάμεων αυτού του τόπου στο προσκλητήριο του αγώνα που μας επιβάλλουν  τούτοι οι δίσεκτοι καιροί.

Νίκος Παπακωνσταντίνου

Εκπαιδευτικός.